Stichting Power Flower Stories combineert sociaal ondernemen met duurzaamheid

30/07/2025

Franciska, deelneemster aan de workshop vazen bewerken van 15 juli, is zo goed als klaar met haar vaas
en kijkt naar de fotocamera

De Rotterdamse Olga Teule vroeg zich op een gegeven moment af of zij werk kon bedenken dat haar echt blij maakt. En niet alleen haar, maar ook mensen met een beperking die daardoor meer perspectief in het leven krijgen. En de klanten voor wie Olga en de doelgroep dan aan de slag zouden gaan. Opeens kwam het in haar op. Zij legde haar idee voor aan haar vriendin Marjolein van der Esch die zich enthousiast toonde. Vanaf dat moment stond Stichting Power Flower Stories in de steigers.

Het concrete idee voor Power Flower Stories kwam voorjaar 2024 bij Olga op. Na het samen met Marjolein te hebben uitgewerkt en een marktonderzoek naar de haalbaarheid te hebben gedaan, is de stichting 7 mei dit jaar officieel opgericht. Olga werkte jarenlang als manager in de mobiliteitssector. Daar deed ze ook haar kennis op over de circulaire economie. Bij de stichting heeft zij de rol van voorzitter, wat ze fulltime op vrijwillige basis doet. Marjolein is de secretaris en in het dagelijks leven projectmanager. Zij helpt waar mogelijk, onder andere bij de workshops. Ten slotte s er nog Valerie Kluytmans Schreinemacher die als penningmeester een oog op de financiën houdt.

Broer Olga grote inspirator

Sjerd, de broer van Olga, heeft al vanaf zijn geboorte wat zij noemt ‘lichamelijke uitdagingen’. Zo heeft hij een motorische beperking en hoort hij niet goed. Olga is erg close met haar broer en ziet hem al zijn hele leven strijden om serieus te worden genomen. Om te laten zien wat hij kan (het maken van schilderijen). Hij is de grote inspiratiebron voor Olga geweest om met Power Flower Stories te starten. Sjerd vindt het erg leuk om zijn kunstwerken op de vazen terug te zien en om nieuwe dingen te leren, zoals de Gelliprint techniek

Hoe Power Flower Stories werkt

Power Flower Stories biedt bloemenabonnementen aan bedrijven en organisaties. Daarvoor gebruikt de stichting kunstbloemen die lang meegaan. Deze bloemen zijn deels nieuw, deels gerecycled en deels hergebruikt. Dat is het aspect duurzaamheid. Het deel sociaal ondernemen omvat de vazen waarin de bloemen komen te staan. Die vazen, tweedehands dus duurzaam, worden bewerkt door mensen met een fysieke beperking, NAH of visuele beperking. Zij brengen afbeeldingen aan op de vazen die hun eigen levensverhaal, en dat wat hen kracht geeft, illustreren.

De mensen met een beperking die eraan deelnemen, vindt Olga via via. 'De eerste workshop konden we geven via een vriend van mij die cerebrale parese heeft (beschadiging in de hersenen waardoor spieren niet meer goed worden aangestuurd. Dit zorgt voor problemen met bewegen, red.) en in een lotgenotengroep zat bij Rijndam (revalidatiecentrum voor mensen met een fysieke beperking in Rotterdam, red.). Via mijn broer kwam ik in contact met Middin Den Haag en zo ben ik weer met Middin in Crooswijk in contact gekomen. En in de eerste workshop deed Tessa mee, die mij weer in contact bracht met Dennes die gelieerd is aan Omzien Barendrecht. Zo rol ik van het een in het ander.

Deelnemers die de vazen bewerken, zijn belangrijk. Afnemers van de vazen met kunstbloemen zijn evengoed een belangrijke schakel. Bedrijven en organisaties kunnen een bloemenabonnement nemen. De abonnementen zijn een jaar geldig en gedurende die periode krijgen zij een vaas met bloemen ter beschikking. Waarbij er tenminste één keer van vaas geruild moet worden. ‘We willen een podium bieden’.

Voor de deelnemers geldt dat zij niet alleen een leuke creatieve dag hebben met het bewerken van hun vaas. Voor iedere vaas die in de verhuur komt, keert de stichting jaarlijks royalties uit. Die royalties mogen de deelnemers zelf houden. Ze kunnen deze ook aan de stichting schenken. Nadat de vaas drie jaar in verhuur is geweest, heeft een deelnemer het recht zijn/haar vaas terug te krijgen.

Uiteindelijk doel stichting

Winst maken, is niet het doel van de stichting. De stichting moet natuurlijk wel zichzelf kunnen bedruipen. Dat is op dit moment nog niet het geval, vertelt Olga. ‘We zijn een non-profit organisatie. Vooralsnog moet er geld bij. Hoe meer abonnementen we weten te verkopen hoe beter de financiële positie. We zijn daarom hard op zoek naar afnemers, bij voorkeur in de regio Zuid-Holland. Ik denk dat we twee tot drie jaar nodig hebben om een financieel gezonde situatie te bewerkstelligen, waarbij we ook mensen in dienst hebben. Het uiteindelijke doel is mensen met een beperking in dienst te nemen, zodat we echt inclusief bezig zijn en impact maken.’

Aan uitbreiding van de doelgroep, bijvoorbeeld ook workshops voor mensen met een verstandelijke beperking, denkt Olga niet. ‘Voor mensen met een verstandelijke beperking wordt al relatief veel georganiseerd in Rotterdam, terwijl er voor mensen met een lichamelijke uitdaging bijna niets is. ‘Dat is best gek als je bedenkt dat naar schatting 20 % van de inwoners van de gemeente Rotterdam één of meerdere lichamelijke beperkingen heeft (bijvoorbeeld mobiliteits-, gehoor- of gezichtsbeperkingen).’ Mensen uit deze grote groep nodigen wij uit om bij ons een vaas te komen maken.‘

We kijken naar wat de mogelijkheden van iemand zijn en helpen daar waar nodig. Het gaat om het totaalplaatje van de combinatie verhaal, vaas en bloemen. Een sterk verhaal met een eenvoudige afbeelding op de vaas, met bescheiden bloemen die het verhaal aanvullen, kan juist heel krachtig zijn. Wie mee wil doen, kan zich aanmelden op de site. Dat mag individueel en hoeft dus niet vanuit de instelling. Deelname is gratis.’

Workshop in de praktijk

Dinsdag 15 juli was ik te gast bij de workshop vazen bewerken op de locatie van Middin te Rotterdam-Crooswijk. Middin is een organisatie die ondersteuning en advies biedt aan mensen met een verstandelijke beperking of NAH (niet-aangeboren hersenletsel), hun familie en vrienden. Middin beheert in de dorpen en steden van Zuid-Holland verscheidene woonvormen waar cliënten wonen. Het heeft ook activiteitencentra, zoals deze in Crooswijk. Hier komen cliënten om hun dag gezamenlijk door te brengen. Zij kiezen daarbij uit creatieve activiteiten, sportieve bezigheden of het spelen van spelletjes. Medewerkster Shirly verzorgt de creatieve activiteiten en is dus ook aanwezig, net als Olga. Marjolein kon er vandaag helaas niet bij zijn. Alle deelnemers aan de workshop hebben één of andere vorm van NAH. Gerold is daarnaast ook verlamd aan zijn rechterarm.

Die dinsdag vindt het tweede en laatste deel van de workshop plaats. Tijdens het eerste deel hebben de deelnemers iets over hun achtergronden verteld en nagedacht over wat hen kracht geeft. Op basis daarvan hebben zij prints gemaakt die op de vazen moeten komen. Aan de hand van die verhalen en prints ontstaat een vaas met een verhaal. Het is vandaag zaak om de prints op de vazen aan te brengen. Dat gebeurt met grote dotten lijm. Voor Gerold gaat dat wat lastig. Gelukkig is zijn goede kompaan Joke er ook. Zij neemt direct het voortouw en begint met het aanbrengen van een onderlaag waarop de prints moeten komen.

Die prints tonen bokshandschoenen en een olifantenkop. Gerold was in zijn jonge jaren twee keer Nederlands jeugdkampioen boksen. Op een dag viel hij van drie hoog uit een raam. Daar heeft hij afasie en een verlamde rechterarm aan overgehouden (afasie is een taalstoornis die is veroorzaakt door een hersenbeschadiging die niet aangeboren is. Mensen kunnen dan moeilijkheden hebben met spreken, schrijven, lezen, begrijpen, red.). Waar de bokshandschoenen voor staan, is met deze achtergrondkennis duidelijk. Olifanten zijn zorgzame dieren. Voor Gerold staat de olifant symbool voor zijn moeder en zus die hem met alle zorgen hebben omringd na zijn val. Net als alle andere deelnemers deze ochtend woont Gerold niet in een woonvorm. Ook hij woont weer zelfstandig, in een aanleunwoning met hulp. Daar is hij trots op.

De vaas op deze foto is van Leen. Leen is meer dan 40 jaar werkzaam geweest als vrachtwagenchauffeur in de Benelux en Duitsland. Toen hij op een gegeven moment medische klachten ervaarde, alweer meer dan 10 jaar geleden, onderging hij een MRI-scan. De scan toonde niet alleen aan dat hij prostaatkanker had, maar ook een NAH. Zijn werk als vrachtwagenchauffeur kon hij daarna niet meer uitoefenen. Momenteel heeft Leen geen klachten meer van de kanker. Naast de vrachtwagen vallen op de vaas van Leen ook zonnen te zien. Leen begeeft zich graag in de natuur.

Zo heeft iedere deelnemer zijn/haar eigen verhaal dat tijdens de workshop visueel tot uiting komt dankzij de vazen. Alle deelnemers zijn enthousiast over het eindresultaat. Alleen Joke is kritisch over haar eigen creatie. Zij was er de vorige keer niet bij en moest vandaag dus out of the blue iets creëren. Alhoewel iedereen haar garandeert dat ook zij een zeer geslaagde vaas heeft gemaakt (zie foto onder) – met veel bloemen, vogels en vlinders – lijkt Joke niet tevreden. Volgens Shirly is dat eigen aan haar karakter. Zoveel deelnemers, zoveel verhalen, zoveel karakters.

Wie meer wil weten over de filosofie en werkwijze van stichting Power Flower Stories, of meteen een abonnement wil afsluiten, gaat naar de website.