Nieuws


Johan aan het woord 54 - zondag 31 augustus 2025

31/08/2025
 
Er hangt verandering in de lucht ...
 
Bron afbeelding: Freepik.com
  
Afgelopen donderdag was het precies één jaar geleden dat ik definitief terug voet op Nederlandse bodem zette. Hoe snel gaat de tijd! Alweer één jaar weg uit Antwerpen. Over mijn avonturen in Nederland heb je sindsdien wekelijks kunnen lezen. Je zou hopen/verwachten dat mijn re-integratie zo langzamerhand is afgerond. Helaas, niets blijkt minder waar. Wat werk betreft toch. Het is opnieuw tijd on buiten mijn comfortzone te gaan treden. 
 
Om gelijk maar met de deur in huis te vallen: bij de afdeling HR van de SVB ben ik klaar per 31 december. Dat weet ik al. Het gaat niet lukken om op die afdeling een vast contract in de wacht te slepen. Maar ik ben nog niet definitief uitgespeeld bij de SVB. Aanvankelijk had ik voor morgen een gesprek met de manager van Corporate Communication op de agenda staan. Dat is met een week uitgesteld, want ze heeft meer tijd nodig om te bepalen hoe haar afdeling in 2026 eruit gaat zien. En of daar überhaupt ruimte voor mij kan worden vrijgemaakt. Uit haar bewoordingen begreep ik dat ze wel interesse heeft om mij eventueel toe te voegen aan haar team. Of die interpretatie klopt, verneem ik in de week van 8 september. En of er plek gaat zijn. 
 
Plan B
 
Het fijne aan het einde van de vakantieperiode is dat ook mijn eigen hersenen weer zin krijgen om te beginnen werken. Ik schreef een maand of wat geleden al dat ik een plan B achter de hand moet hebben voor als SVB eind dit jaar een gesloten boek is. Sindsdien schoot mij af en toe een gedachte binnen. Die gedachte wordt nu steeds concreter. Ik wil mij professioneel richten op het onderwerp ouderen en mentaal welzijn. 
 
Nog een kleine drie weken en ik word 56. Dat is niet gelijk heel oud, maar ik denk zelf wel steeds meer na over de ouderdom. Je kent het wel: de spieren worden wat stijver dan dat ze vroeger waren. Je leest en hoort over steeds meer mensen die het tijdelijke voor het eeuwige inruilen. Persoonlijk heb ik geen angst voor de dood. Wie mijn autobiografie heeft gelezen - nog steeds te koop! Kijk op de boekenpagina - snapt waarom. Dat laat niet onverlet dat ik snap dat veel ouderen wel met vragen over leven en dood rondlopen. Vragen over hoe ze hun laatste jaren mentaal zo goed mogelijk kunnen invullen en wat te doen met al die emotionele herinneringen en overige gebeurtenissen die je tijdens je leven in je rugzak verzamelt. 
 
Rondom dat onderwerp wil ik iets doen. Hetzij in de vorm van counselng, hetzij in de vorm van journalistiek werk. En misschien wel een combinatie daarvan. Hoe ik het precies in elkaar wil passen en daar vervolgens professioneel mee aan de slag ga, dat is een kwestie van uitzoeken. Hoeveel aandacht is er bijvoorbeeld nu al voor het specifieke onderwerp ouderen en mentaal welzijn? Ik kan mij vergissen, maar volgens mij bar weinig. In de media dan toch. 
 
Bijna vakantie
 
De eerste twee weken van september werk ik nog. Daarna heb ik een week vrij voor de trip naar Genève. Ik heb de laatste weken getwijfeld of ik die wel moet laten doorgaan. Het is een pak geld dat je eraan kwijt bent en dat verdien je niet gelijk meer terug. De reis is gecompliceerd, zeker op zaterdag. Een keer vertraging en je zit in de penarie. Het interview zou ook schriftelijk kunnen worden afgenomen, als ze daarvoor openstaat. Ik zou in die week mooi aan mijn plan B kunnen werken.
 
Geld is wel een dingetje. Vooralsnog houd ik de reis (nog) op de agenda, maar als in de komende twee weken obstakels opdoemen (bijvoorbeeld heel slecht weer voorspeld of toch een treinstaking in België -> de staking van 8 t/m 13 september, 13 september is dag van vertrek naar Lyon per trein, is voorlopig van de baan), kan het zomaar zijn dat ik de reis alsnog annuleer. Gaat de reis naar Genève gewoon door, dan trek ik ter plaatse voldoende tijd uit om mijn plan B verder uit te werken. Gaat Genève niet door, dan boek ik wellicht last minute een goedkopere bestemming. Belangrijke beslissingen in mijn leven neem ik bij voorkeur niet op de plek waar ik op dat moment woon. Afstand nemen van je alledaagse omgeving en routine, werkt in dat geval voor mij het best. 
 
Mocht ik wel bij Corporate Communication aan de slag kunnen voor voldoende uren, doe ik dat natuurlijk. Het project ouderen en mentaal welzijn wordt dan een langzaam op te bouwen nevenactiviteit in plaats van het tot hoofdactiviteit voor 2026 te bombarderen. 
 
Er hangt iverandering in de lucht. Nog even wachten in welke vorm het neerdaalt. 
 
Copyright tekst: Johan Peters, 31/08/2025 - ...

Reacties:

Er zijn nog geen reacties op dit bericht geplaatst.


Reageren:

Anti-spam 11 + vijf = (antwoord in cijfers invullen!)


Terug naar de vorige pagina >